Inwa

Ze wzgórza Sagaing udaliśmy się do Inwy. Miasto położone jest ok. 25 km na południe od Mandalaj, na lewym brzegu rzeki Irawadi obok ujścia rzeki Myitnge. Nazwa w języku pali to Ratanapura, Miasto Klejnotów. Z miastem Sikong, leżącym na drugim brzegu rzeki, łączy je długi na 1796 m most, do lat 90. XX wieku roku jedyny most na Irawadi.

Inwa ma długą historię. Zostało założone w 1364 roku przez króla Thadominbya, po zdobyciu Królestwa Sikongu (Sagaing) przez Szanów. Z ostatnich 650 lat przez ponad połowę czasu mieściły się tu stolice różnych królestw. W 1841 roku, po niszczycielskim trzęsieniu ziemi, stolicę przeniesiono do Amayabuyi, a wkrótce potem do Mandalaj. Obecnie przy pomocy wozów ciągniętych przez jednego konika można oglądać pozostałości czasów świetności miasta porozrzucane po okolicznych polach.

Wracamy z powrotem na lewy brzeg Irawadi:

W oddali wzgórze gdzie jeszcze niedawno byliśmy:

Aby dostać się do Inwy musimy przeprawić się przed dopływ (Myitnge)

Trzeba przyznać, że silnik imponujący:

Dopływamy:

Punkt postoju wozów konnych:

W drogę!

Pozostałości ze świetności miasta:

Droga przeważnie jest jednokierunkowa (jeździ się dookoła od punktu do punktu) tu małe problemy wozu przed nami:

Jedna z największych atrakcji – buddyjski klasztor Bagaya Kyaung. Ogromnych rozmiarów budynek (57 m x 31m )został zbudowany z 267 bali drzewa tekowego w 1593 roku. Całość jest bardzo ładnie udekorowana rzeźbami i płaskorzeźbami. Niestety oryginał spłonął i to co dziś możemy oglądać to jego rekonstrukcja. Budynek przez długie lata służył jako szkoła królów.

Obecnie mieści sie w nim niewielka szkoła:

Klasztor jest położony w otoczeniu palm i bananowców, które dają przyjemny cień:

Jedziemy dalej wśród palm:

i pół:

Pozostałości studni lub basenu:

Wieża pałacowa z początków XIX wieku:

Swojskie krajobrazy:

Kolejnym miejscem jest Maha Aungmye Bonzan. Świątynia powstała 1822 roku. Również ucierpiała w trzesinu ziemi, została jednak odbudowana pod koniec XIX w. Od tradycyjnych birmańskich klasztorów odróżnią ją to, że nie jest zbudowana z drewna.